مهم‌ترین انگیزه در عایق‌کاری هر سازه، حفظ پایدار دمای مطبوع داخلی، مهار انتقال صوت و ارتقای ایمنی در مقابل حوادث است. مفهوم «بهترین عایق» همواره تابعی از اقلیم، نوع کاربری سازه، رژیم حرارتی و بارهای آکوستیکی محیط است. پشم سنگ و پشم شیشه با وجود تشابه در ساختار فیبری، عملکرد کاملاً متفاوتی در بوته آزمون‌های حرارتی و آکوستیکی از خود نشان می‌دهند.

ویژگی‌های مهندسی پشم سنگ بازالت

پشم سنگ از دسته عایق‌های گرم معدنی است که ماده اولیه اصلی آن سنگ آذرین دیاباز یا بازالت حاصل از گدازه‌های آتشفشانی است. خطوط تمام‌اتوماتیک شرکت پشم سنگ اسپادانا این سنگ را در دمای بالاتر از ۱۴۰۰ درجه سانتی‌گراد ذوب نموده و به الیاف میکرونی تبدیل می‌کند.

دانسیته بالاتر پشم سنگ مقاومت فشاری چشمگیر و جذب صوت فوق‌العاده‌ای ایجاد می‌کند. این محصول در رتبه‌بندی حریق در رده A1 (کاملاً غیرقابل اشتعال) قرار داشته و می‌تواند تا دمای ۱۰۰۰ درجه سانتی‌گراد مانع از عبور آتش شود؛ ویژگی حیاتی که در صنایع پتروشیمی، پالایشگاهی و درزهای انقطاع ساختمانی بی‌رقیب است.

ویژگی‌های عایق پشم شیشه و محدودیت‌ها

پشم شیشه حاصل از ذوب ترکیبات سیلیسی و شیشه‌های بازیافتی است که به صورت رول یا پانل سبک تولید می‌شود. الیاف آن با قطر حدود ۳.۲ تا ۶.۴ میکرون انعطاف‌پذیری و نرمی مناسبی برای فضاهای شیب‌دار با بار مرده ناچیز (مانند سقف سوله‌ها) دارند.

با این حال، پشم شیشه ساختار سلول‌باز با حساسیت بالا به رطوبت دارد. در محیط‌های مرطوب، مجاورت بخار آب با الیاف ممکن است واکنش‌هایی ایجاد کند که به تضعیف ساختار الیاف و افت خاصیت عایق بینجامد. همچنین الیاف سوزنی پشم شیشه در صورت ورود به ریه یا تماس پوستی سوزش و تحریک بیشتری ایجاد کرده و نیازمند رعایت الزامات حفاظتی بالاتری در هنگام برش است.